Gewortelde Angst

De jonge stagiaires Iza en Naomi trekken in bij boswachter Jan. Het lijkt op het eerste gezicht een doodnormale stage. Ze ontdekken echter dat Jan toch niet de boswachter is die ze denken dat hij is. Wat een normale stage zou moete zijn verandert in een verhaal vol angst, argwaan en wanhoop.

SS%20gewortelde%20angst_edited.jpg
Notes voor het spotten van Doron die mij een middag geholpen heeft met opstarten
Scėne-board
Werkende aan de eerste masterr

Proces

Opstarten

Begin Januari pikte ik op dat een klasgenoot van mij op Open Studio bezig was met de voorbereiding van een korte speelfilm. In de koffiepauze bood ik mijzelf brutaal aan als editor. Sem, de regisseur, was toevallig nog op zoek naar een editor. Hij had mijn documentaire ’Troostreis’ gezien dus hij had wel vertrouwen in mij. Ik mocht de film monteren.

 

De weken daarna werd het scenario geschreven, de draaidagen gepland en werd de overige crew bij elkaar gezocht. In de tussentijd heb ik samen met Sem gespard over de plot van de film. Sem vroeg of ik wou helpen bij het scenario. Ik heb mijn eerlijke mening gegeven over het verhaal. Uiteindelijk leek het erop dat ik het script zou gaan schrijven. Dat heb ik vriendelijk afgewezen, ik ben immers de editor en ik moet vers naar het materiaal kunnen kijken.

 

Door de uitgebreide voorbereiding kwam de deadline steeds dichterbij. Dat ik de film in één maand moest monteren (en graden) werd een feit. Het zat me niet lekker dat ik in zo een korte tijd een hele film moest monteren. Het zou waarschijnlijk een stressvolle periode worden. Maar ik zag het ook weer als een uitdaging. 

 

Van Start

Begin februari kreeg ik de eerste twee draaidagen aangeleverd. Ongeveer 250 GB aan materiaal. Die week ben ik eerst alles gaan bekijken. Ik heb een ‘scène-board’ gemaakt voor het overzicht. Hier heb ik opgeschreven wat belangrijk was aan die specifieke scène en wat er montage-technisch moest of kon gebeuren. 

 

Ik ben eerst begonnen om per scène een soort 0 versie te maken. En met een soort bedoel ik dat ik eigenlijk gelijk zelf radicale keuzes heb gemaakt. Zoals bepaalde zinnen eruit knippen omdat ze niet geloofwaardig waren of niet werkte. Van 18 losse scènes en een paar ‘bėta-masters’ hebben we toegewerkt naar een eerste versie. Toen kon het echte werk beginnen! Vooral de overgangen tussen scènes waren een grote uitdaging. Ik heb zelfs nog gevraagd om extra beelden omdat ik anders niet uitkwam. Die heeft Sem toen 5 dagen voor de deadline nog snel opgenomen op locatie.

 

De samenwerking was nagenoeg perfect. Sem en ik lagen op één lijn en we waren het voor 90% van de gevallen met elkaar eens over de montage. Een mooi moment waar het grandioos mis ging was één dag voordat de film af moest zijn. Ik had samen met een vriend van mij de film gemixt. De mixer was weggegaan en ik had de nieuwe versie opgestuurd. Diezelfde dag nog om 23:30 kreeg ik een spraakbericht waarin Sem aangaf dat de hele mix vreselijk was en dat de hele film in het water viel. Kortom, een grote mislukking. Ik heb toen voorgesteld dat ik samen met Sem de film opnieuw zou mixen. De volgende dag hebben we van 13:00-20:00 de film opnieuw gemixt. De film was af. 

 

Reflectie

Ik vond het fantastisch om een speelfilm te monteren. Ik weet nog dat ik voor het eerst het clapperboard dicht zag slaan. ‘Dit is het echte werk’ dacht ik. Dit proces heeft mij weer laten beseffen dat ik de montage van fictie en documentaire het leukste vind.

 

Er zijn een hoop dingen goed gegaan tijdens de montage. Er zijn namelijk ook zeker een paar hele leuke stukken in de film, denk ik. Maar, er zijn ook dingen die een stuk minder goed zijn gegaan. Ik heb grotendeels op gevoel gemonteerd. Ikzelf streef ernaar om elke frame te beargumenteren. “Dit is waarom ik deze clip 74 frames heb laten duren omdat…” 

Dat is mijn doel als editor, ik wil mijn keuzes in de montagekamer kunnen uitleggen. 

 

Ik denk dat de montage op gevoel terug te zien is in bepaalde scènes. Sommige scènes zijn misschien wel prima gemonteerd maar ze hadden een stuk sterker gekund. Ik had bijvoorbeeld een keuze kunnen maken vanuit welk perspectief ik de scene wou vertellen. Vanuit Iza of Naomi?

 

De grading vind ik prima. Ik vind dat er een mooie 'cinematische' en duistere sfeer is neergezet. De continuïteit in kleur klopt helaas niet altijd. Ik vind dat moeilijk. Daar had ik wellicht meer aandacht aan kunnen besteden.

 

Kortom: ik vond het een waanzinnig project en ik zou zo weer een speelfilm willen monteren!

Eerste sync-dag
Notes van Sem voor de 0 versie
Rauwe opzet van een scėne
Sem bekijkt het eindresultaat
Timeline%20Gewortelde%20Angst_edited.jpg
Werkende aan de eerste versie