Troostreis

Een daadkrachtige Oma met een hoopvolle droom wordt geconfronteerd met haar leeftijd en fysieke gezondheid. Samen met haar (klein)kinderen verblijft ze enkele dagen in de Beekse Bergen. Deze ‘Troostreis' komt dicht in de buurt van haar verlangen naar Afrika. Blijft haar droom om terug te keren bestaan of ziet ze in dat het onmogelijk is?

 Bekijk de film 

Troostreis%20-%2010min..00_04_50_22_edit
Montage-dag 1
Storyboard
Werkende aan de eerste versie

Proces

Troostreis is voor mij zonder twijfel de moeilijkste film geweest om te monteren. Ik heb nog nooit zo'n moeizame montageproces gehad. Het bekende fenomeen dook al gauw op: ‘Kill Your Darlings’. Ik had namelijk alles in mijn eentje gedaan voor deze film. Ik heb eigenlijk gewoon 3 dagen mijn oma gevolgd met een spiegelreflex camera met de instelling op automatisch.

Clips verwijderen was dus heel erg moeilijk. Ik had gigantisch veel gefilmd; het koffiedrinken, het wakker worden en bij wijze van spreken ook nog het tandenpoetsen. Het verhaal moest nog gemaakt worden.

 

Begin Augustus 2020 ben ik begonnen met de allereerste montage-dag. Ik had alles wat ik gedraaid had chronologisch achter elkaar gezet in een sequence. Ik keek deze 4 uur lange timeline keer op keer. Elke keer verwijderde ik iets waarvan ik vond dat het geen toegevoegde waarde had. Zo kwam ik na ongeveer 2 maanden werken op een video met de lengte van 1 uur.

 

Toen heb ik een scène-list/storyboard gemaakt. Hierop heb ik per scène opgeschreven hoe lang hij duurt en welke belangrijke info hij bevatte. Zo kwam ik erachter welke stukken het verhaal verder brachten en welke gedeelten ronduit nutteloos waren. Zo heb ik gewerkt naar een versie van 20 minuten.

 

In de tussentijd heb ik de film aan mensen in mijn omgeving laten zien. Hopend op feedback waar ik mee verder kon. Een belangrijk punt is geweest dat ik de film uiteindelijk op 'Oma' heb gefocust. In de eerste versies zaten er nog een hoop fragmenten in van de rest van de familie. Deze fragmenten, samen met gedeeltes van ‘het avondeten’, dreigde de film tot een vakantiefilmpje te maken. Een nachtmerrie natuurlijk! Door deze stukken te verwijderen en door de film terug te knippen tot de kern werd het langzaam een echte documentaire.

 

Na veel sleutelen, uitproberen, pauzes nemen en feedback ontvangen was daar dan uiteindelijk na 6 maanden een documentaire van 12 minuten.

 

Reflectie

Het was een moeizaam en intensief proces. Ik had werkelijk geen enkel idee hoe ik er een goedlopende documentaire van zou moeten maken. Uitproberen, doorzetten, feedback vragen en terugkijken is de kern geweest voor dit proces. 

 

Ik ben er tevreden mee. Er zitten een paar hele mooie beelden in, vind ik. Echter, vind ik het over het algemeen niet zo mooi gefilmd. Je kan zien dat ik de ervaring en kennis nog niet heb om een documentaire te draaien. Over de montage ben ik zeker tevreden. Ik ben heel blij dat ik het enigszins heb weten terug te knippen tot de kern en er een verhaal mee heb kunnen vertellen. De documentaire is echter nog steeds te lang. Dit komt omdat ik gewoon niet weet wat ik nog zou moeten verwijderen. De grading is overigens vrij neutraal, dit vind ik goed passen bij het verhaal van de film.

Het was een leerzaam proces. Ik denk dat ik het zeker nog wel een keer aandurf om een documentaire in mijn eentje te maken. Met de kennis van nu zou ik het graag nog een keer proberen!

Dag 1
Verder met de montage na de pauze
Notes